1960'lı yıllarda Eugen Garfield ABD'nde Philadelphia/Pennsylvania'da Institute for Scientific Information (ISI) yâni "Bilimsel İstihbârat Enstitüsü" adı altında ve "bilimsel sonuçların tüketimini ölçmeye yönelik parametreleri ihdâs ve tesbit etmek amacıyla" bibliyografik bir veri tabanı geliştirmek üzere bir şirket kurmuştu.

• Hocalığı,
• Araştırıcılığı
• Bilimsel nitelikli proje ve doktora ya da lâboratuvar ve klinik idâre etmekteki ya da sanatsal eser vermekteki yeteneği ve verimliliği, ve
• Bilgiyi: A) öğrencilerine, ve B) meslekdaşlarına (kolleg'lerine) yayıcılığı

gibi beş faktör belirler. SCIE'de "site edilmiş olmak" ise bu beş faktörden, yalnızca ve yalnızca, B) şıkkı ile doğrudan doğruya ilgili değil, yalnızca ilintilidir. Dolayısıyla, SCIE tek kriter olamaz; aşağıda ise niçin objektif bir kriter olamayacağını da açıklayacağız.

1. Derslerini ilgi çekici kılabiliyorsa,
2. Ders takrîrindeki hitâbeti etkileyici ise,
3. Tahtayı iyi kullanabiliyorsa,
4. Yazısı okunaklı ise,
5. Dersinin metnini ve çözülmüş problemlerini teksir olarak dağıtıyorsa ya da bu konuda yazılmış kitapları varsa,
6. Öğrencilerine kibirle değil, şefkatle muamele ediyorsa,
7. Öğrenciler tarafından kolay hazmedilemeyen konuları gerek sınıfta gerekse odasında onlara tekrar açıklamakdan yüksünmüyorsa,
8. Not vermede âdil davranıyorsa

onun bu nitelikleri öğrenciler arasında takdîr edilerek derslerine ilgi de o ölçüde artar. Bu duruma meslekdaşları da kısa zamanda vâkıf olurlar.

1. Bilimsel araştırma projeleri teklif edebiliyor ve yönetebiliyorsa,
2. Konusunda ilmî literatüre bihakkın vâkıf ise,
3. Yanındakileri ekip çalışmasına teşvik edebiliyorsa,
4. Doktora konuları bulup doktorantlarını başarıya ulaştıracak şekilde yönlendirebiliyorsa,
5. İlim ahlâkından yâni akademik deontolijiden aslā ödün vermiyorsa, ve
6. Bütün bu konularda salâbeti de verimliliği de kanıtlanmış ise,

bütün bunlar meslekdaşları arasında kıskançlıklara ve hattâ engellemelere yol açsa bile, sonunda mutlaka saygı ve takdîr kazanır.