Tamer Akbayrak

Otuziki yaşında bir kız çocuğu babasıyım iki ay hocamızın geceleri sağlık tedavilerini yaptım. Diğer hemşire arkadaşlarımla birlikte geceleri hep muhabbet ettik muhabbeti çok seviyordu.Baba, anne, kardeş, amca, dayı o herşeydi çok pişmanım geç tanıdığım için yıllardır çözemediğim belki de isyankar olduğum bu dünyaya bakışımı değiştirdi o kadar huzur doluyum ki bunu anlatacak ne kelimeler ne de cümleler var. Aslında yazılacak söylenecek o kadar çok şey var ki bunları yazmaya da ne sayfalar ne de kalemler yeter bence hocam hep yanımızda ve yaşıyor biz onun yine yıllarca elini öpeceğiz.SENİ KOCAMAN SEVİYORUM HOCAM.